Najpierw była wspólnota. Później zaczęły powstawać mury.
Historia parafii rozpoczęła się wraz z rozwojem południowego Olsztyna. Nowe osiedla, rosnąca liczba mieszkańców i duża odległość od dotychczasowego kościoła doprowadziły do utworzenia samodzielnej wspólnoty św. Mateusza.
Parafię erygowano w 2008 roku. Nie miała jeszcze świątyni ani stałej kaplicy — jej pierwszymi punktami odniesienia były duszpasterz, wyznaczony teren i wierni gromadzący się na modlitwie.
Od parafii bez własnego miejsca do kościoła w panoramie osiedla
Wybierz rok albo przewijaj kolejne wydarzenia. Aktywny etap zostanie zaznaczony automatycznie.
Korzenie na Jarotach
Rozpoczęło się organizowanie ośrodka duszpasterskiego na Jarotach. Z powstałej później Parafii Bogarodzicy Dziewicy Matki Kościoła została następnie wydzielona wspólnota św. Mateusza.
Erygowanie parafii
Arcybiskup Wojciech Ziemba erygował Parafię św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty. Nowa wspólnota powstała jako odpowiedź na rozwój osiedla Generałów i południowej części Olsztyna.
Samodzielny proboszcz i organizacja wspólnoty
Ks. Artur Klepacki rozpoczął posługę jako samodzielny proboszcz oraz budowniczy parafii. Rozpoczął się intensywny etap organizowania duszpasterstwa i przygotowania inwestycji.
Krzyż na placu przyszłego kościoła
O godz. 21.37, w rocznicę śmierci Jana Pawła II, ustawiono krzyż na terenie przyszłej świątyni. Plac stał się miejscem wspólnej modlitwy jeszcze przed rozpoczęciem budowy.
Poświęcenie tymczasowej kaplicy
Parafia otrzymała własne miejsce codziennej liturgii. Kaplica przez kolejne lata była centrum Mszy Świętych, nabożeństw, sakramentów i spotkań wspólnoty.
Relikwia św. Jana Pawła II
Do parafii sprowadzono relikwię pierwszego stopnia Jana Pawła II — kroplę jego krwi. Wydarzenie trwale związało budowę świątyni z ideą sanktuarium poświęconego papieżowi.
Rozpoczęcie właściwych prac budowlanych
Prowadzono roboty ziemne, wykonywano wykopy i przygotowywano fundamenty zasadniczej bryły kościoła. To z tego etapu pochodzi jedna z najstarszych fotografii placu budowy.
Świątynia wychodzi ponad poziom terenu
Rozpoczęto wznoszenie konstrukcji wieży. Kościół zaczął przyjmować rozpoznawalny kształt i stopniowo wpisywać się w panoramę osiedla.
Zadaszenie i zamykanie bryły
Kolejny etap objął zabezpieczanie konstrukcji i zadaszenie budynku. Po zamknięciu bryły coraz większa część prac mogła przenieść się do wnętrza.
Zakończenie posługi pierwszego proboszcza
Po dwunastu latach zakończył się pierwszy etap organizowania parafii i prowadzenia budowy pod kierunkiem ks. Artura Klepackiego.
Instalacje i prace wykończeniowe
Wykonywano instalacje, ściany działowe, tynki, zabezpieczenia i prace w otoczeniu budynków. Był to etap mniej widoczny z zewnątrz, lecz konieczny do rozpoczęcia korzystania z wnętrza.
Pierwsza Pasterka w kościele
Po raz pierwszy wspólnota zgromadziła się na Pasterce we wnętrzu budowanej świątyni. Wydarzenie symbolicznie połączyło lata modlitwy przy krzyżu i w kaplicy z docelowym kościołem.
Rozpoczęcie tymczasowego użytkowania świątyni
Po wykonaniu prób technicznych, liturgicznych i akustycznych budynek zaczął służyć regularnym nabożeństwom. Jednocześnie pozostał obiektem wymagającym kolejnych prac wykończeniowych.
2013
Obecnie
Przesuń suwak i porównaj dwa etapy
Fotografia z 2013 roku pokazuje teren podczas robót ziemnych. Współczesny widok pozwala zobaczyć, jak wieloletnia inwestycja zmieniła to miejsce i panoramę osiedla Generałów.
Budowa przebiegała etapami: od fundamentów i wieży, przez zadaszenie bryły, aż po instalacje, prace wewnętrzne i przygotowanie świątyni do liturgii.
Pierwszy proboszcz i budowniczy
Ks. Artur Klepacki kierował parafią jako samodzielny proboszcz w latach 2011–2023. Jego posługa objęła organizację wspólnoty, przygotowanie zaplecza i prowadzenie pierwszych, najważniejszych etapów budowy kościoła.
Historia pozostaje otwarta
Konsekracja będzie odrębnym, przyszłym wydarzeniem w historii parafii po odpowiednim przygotowaniu świątyni.
Budowa widziana w trzech kadrach
Kliknij zdjęcie, aby otworzyć je w powiększeniu.