Nasz patron
Pielgrzym, który zatrzymał się przy cierpiącym człowieku. Opiekun chorych, ubogich i opuszczonych.
Jak czytać żywot świętego
Św. Roch należy do najbardziej rozpoznawalnych świętych europejskich, choć szczegóły jego biografii pozostają niepewne. Przekazy o nim łączą pamięć o pielgrzymie służącym chorym z hagiografią, czyli opowieścią ukazującą świętość życia. Jej celem było również umocnienie wiary i zachęcenie do naśladowania cnót. Nie każdy szczegół można więc traktować jak zapis współczesnego kronikarza. [1]
Tradycja wenecka przytacza lata 1295–1327. Sanktuarium w Montpellier umieszcza narodziny około 1348–1350, a śmierć pod koniec lat siedemdziesiątych XIV wieku. Nominis podaje śmierć około 1380 roku. Nie tworzymy z tych wersji jednej pozornie pewnej chronologii. Podobnie rozbieżne są przekazy o miejscu uwięzienia i śmierci. [1] [2] [3]
W dalszej części określenia „według tradycji” i „w żywotach” oznaczają właśnie przekaz religijny, którego szczegółów nie udało się jednoznacznie potwierdzić. Niezależnie od rozbieżności, centrum pamięci o Rochu pozostaje posługa cierpiącym.
Droga miłosierdzia
Tradycja wiąże Rocha z zamożną rodziną z Montpellier na południu Francji. Po śmierci rodziców miał przeznaczyć swój majątek dla ubogich i wyruszyć do Rzymu. Jego pielgrzymowanie przedstawiane jest jako odpowiedź na Ewangelię oraz wybór prostego życia. [3]
W tej opowieści ważniejszy od wielkości majątku jest kierunek decyzji: otrzymane dobro staje się darem dla innych. Pielgrzym rusza w drogę z gotowością przyjęcia zarówno gościny, jak i niedostatku.
Według żywotów Roch zatrzymał się we włoskim Acquapendente, gdzie trwała epidemia. Zamiast pośpiesznie kontynuować drogę, podjął opiekę nad chorymi. Tradycja przypisuje jego modlitwie i znakowi krzyża niezwykłe uzdrowienia. [1]
Świętość pielgrzyma objawia się tutaj w zgodzie na zmianę własnych planów. Człowiek potrzebujący pomocy staje się ważniejszy niż uprzednio wyznaczony termin i cel podróży.
Przekazy opisują około trzyletni pobyt w Rzymie. Roch miał nadal pomagać chorym, a jego życie pielgrzymie łączyło modlitwę z posługą. W tradycji pojawia się także spotkanie z papieżem Urbanem V. [1]
Religijna wymowa tej części żywota jest czytelna: nawiedzanie miejsc świętych i troska o cierpiących mają wspólny cel. Obecność przy drugim człowieku wyrasta z więzi z Bogiem.
W drodze powrotnej Roch miał zachorować podczas posługi w Piacenzy i schronić się w odosobnieniu. Z tym okresem wiąże się najbardziej znany epizod jego żywota: pies przynoszący pożywienie oraz pomoc jego właściciela, nazywanego Gottardem. [1]
Choroba zmienia perspektywę pielgrzyma. Odtąd zna on cierpienie również jako człowiek zależny od cudzej troski. Przyjęcie pomocy nie odbiera mu godności; pozwala innym odpowiedzieć miłością.
Żywoty opowiadają o zatrzymaniu Rocha pod zarzutem szpiegostwa i kilkuletnim uwięzieniu. Wersje francuskie łączą tę historię z powrotem w rodzinne strony; inne sytuują jego ostatnie lata w północnych Włoszech. Zgodnie z przekazami umarł w więzieniu, a jego tożsamość rozpoznano po śmierci. [2] [3]
To trudne zakończenie żywota kieruje uwagę ku ludziom zapomnianym, niesłusznie osądzonym i pozbawionym możliwości obrony. Pamięć o świętym zachęca do szacunku wobec osoby, której losu i historii nie znamy.
Najbardziej znana opowieść
Według legendy pies przynosił choremu Rochowi chleb. Jego właściciel odkrył w ten sposób miejsce pobytu pielgrzyma i udzielił mu pomocy. W przedstawieniach artystycznych zwierzę stoi obok świętego, czasem z bochenkiem w pysku. National Gallery wyraźnie opisuje ten epizod jako legendę. [4]
Może przypominać o codziennym dobru, którym można się podzielić. Nie każda pomoc wymaga wielkich możliwości; czasem najważniejszy jest posiłek dostarczony we właściwym momencie.
Pies przy samotnym człowieku przywołuje obraz obecności, która trwa również w nieszczęściu. To zaproszenie, by nie zapominać o osobach długo chorujących.
Chrześcijańska lektura tej opowieści widzi w niespodziewanej pomocy znak Bożej troski. Odpowiedzią na otrzymane dobro może być wdzięczność i własna gotowość do służby.
Blisko potrzebujących
W polskiej tradycji św. Roch jest przyzywany jako orędownik podczas epidemii oraz patron lekarzy, aptekarzy, szpitali, więźniów, rolników i ogrodników. Czczony jest także jako opiekun zwierząt domowych. Wśród miast związanych z jego patronatem wymienia się Montpellier, Parmę i Wenecję. [5]
W modlitwie można powierzać mu ludzi przeżywających ból, lęk przed diagnozą, długi pobyt w szpitalu i osamotnienie. Jego postać przypomina o potrzebie czułej, cierpliwej obecności.
Pracowników ochrony zdrowia i bliskich chorego można otoczyć modlitwą o siły, roztropność, odpoczynek i wytrwałość. Pomagający również potrzebują wsparcia.
Troskę o codzienny chleb można łączyć z wdzięcznością za pracę, plony i stworzenie. Wrażliwość na cierpienie obejmuje także odpowiedzialną opiekę nad powierzonymi nam zwierzętami.
Jak rozpoznać naszego patrona
Artyści ukazują Rocha przede wszystkim jako pielgrzyma z odsłoniętą raną na nodze i towarzyszącym mu psem. Strój, laska i pielgrzymie znaki pomagają odczytać historię jego drogi. [4] [6]
Oglądając obraz lub figurę, warto najpierw odnaleźć te szczegóły, a następnie zapytać, jaki moment żywota przedstawia artysta. Symbole stają się wówczas pomocą w modlitwie i refleksji.
Pamięć, która przekroczyła granice
W Montpellier działa sanktuarium św. Rocha. Jego strona opisuje coroczną uroczystość 16 sierpnia, prezentację relikwii oraz błogosławieństwo miasta i zwierząt domowych. Miejsce to łączy pamięć o patronie z życiem współczesnej wspólnoty. [2]
Scuola Grande di San Rocco zachowuje tradycję Rocha oraz pamięć o przeniesieniu jego relikwii do Wenecji w 1485 roku. Wenecka tradycja odwołuje się do żywota autorstwa Francesca Dieda z 1478 roku. [1]
Ten dzień jest związany z doroczną pamięcią liturgiczną o św. Rochu. W naszej wspólnocie może być szczególną okazją do modlitwy za chorych i wszystkich, którzy im służą. Godziny parafialnych celebracji należy sprawdzać w aktualnych ogłoszeniach. [3]
Patron bliski naszej wspólnocie
W Polsce pamięć o św. Rochu wiąże się szczególnie z prośbą o ochronę ludzi i zwierząt przed chorobą. Jego patronat nad rolnikami i zwierzętami domowymi łączy modlitwę z troską o codzienną pracę oraz utrzymanie rodziny. [5]
Tradycja franciszkańska rozpoznaje w Rochu bliskiego sobie świadka ubóstwa i braterstwa. Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce przedstawia go wśród swoich świętych i opisuje jego posługę chorym. Związek z trzecim zakonem należy przedstawiać jako element tradycji o świętym. [7]
Dla parafii w Cieksynie św. Roch jest zaproszeniem do budowania wspólnoty wrażliwej na słabość. Wezwanie kościoła może stawać się codziennym zadaniem: zauważyć sąsiada, odwiedzić samotnego, pomóc rodzinie w trudnym czasie i modlić się za tych, których nie spotykamy już regularnie.
Pamięć o patronie nabiera życia wtedy, gdy jego imię łączy się z konkretnym gestem. Telefon do chorego, pomoc w zakupach, cierpliwe wysłuchanie lub modlitwa przy łóżku mogą być prostą odpowiedzią na jego przykład.
Bibliografia internetowa
Opracowanie na podstawie źródeł kościelnych oraz opisów muzealnych. Rozbieżności biograficzne zaznaczono w tekście.
Opracowanie własne. Własność parafii pw. św. Rocha w Cieksynie.
Chwalebny Św. Rochu, świecki pielgrzymie w Europie,
zarażony, uwięziony;
lekarzu ciał prowadzący ludzi do Boga,
wstawiaj się za nami i wybaw nas od udręk cielesnych i duchowych.
Św. Rochu - módl się za nami.
Amen
Jezu Chryste, Ty przemierzałeś miasta i wsie „lecząc wszystkie choroby i wszystkie słabości”. Na twój rozkaz, chorzy odzyskiwali zdrowie. Przyjdź nam teraz z pomocą pośród rozprzestrzeniającego się w świecie koronawirusa, abyśmy mogli doświadczyć Twojej uzdrawiającej miłości.
Za przyczyną św. Rocha ulecz tych, którzy są chorzy z powodu wirusa. Niech odzyskają swoją siłę i zdrowie dzięki dobrej opiece medycznej.
Ulecz nas z lęku, który uniemożliwia współpracę między ludźmi i sprawia, że sąsiedzi nie pomagają sobie nawzajem.
Uzdrów nas z naszej dumy mogącej prowadzić do bagatelizowania choroby, której skutki nie znają granic.
Jezu Chryste, uzdrowicielu wszystkich, bądź przy nas w czasach niepewności i smutku.
Bądź z tymi, którzy zmarli z powodu wirusa. Niech odpoczywają z Tobą w Twoim wiecznym pokoju.
Bądź z rodzinami chorych i zmarłych, gdy martwią się i rozpaczają. Strzeż ich przed chorobą. Niech doświadczą Twojego pokoju.
Bądź z lekarzami, pielęgniarkami, całym personelem medycznym i z tymi, którzy prowadzą badania nad znalezieniem lekarstwa. Wspieraj wszystkich, którzy otaczają opieką poszkodowanych i narażają swoje życie. Napełnij ich Twoim pokojem i chroń ich.
Bądź z przywódcami wszystkich narodów. Obdarz ich dalekowzrocznością w działaniu, by z miłością i prawdziwą troską zabiegali o dobro ludzi, którym mają służyć. Daj im mądrość do inwestowania w długoterminowe rozwiązania, które pomogą nam przygotować się na przyszłe epidemie lub zapobiec im. Niech wspólnie pracując osiągną cel i doświadczą Twojego pokoju.
Jezu Chryste, pozostań z nami gdziekolwiek jesteśmy, w domu czy za granicą, pośród wielu cierpiących czy tylko w gronie najbliższych. Nie opuszczaj nas, gdy walczymy o życie i gdy je opłakujemy. Pomóż nam wytrwać i być przygotowanym, a nasz niepokój zastąp swoim pokojem.
Św. Rochu – módl się za nami
Św. Rochu, Patronie w chorobach duszy i ciała, dziękujemy Ci, że od tylu wieków jesteś z nami. Z całą ufnością zawierzamy Ci siebie, abyś uprosił nam łaskę otwarcia na działanie Ducha Świętego. Niech On sprawi, byśmy żyjąc w prawdzie, umieli godzić się z Jego wolą i każdą sytuację życiową traktowali jako drogę do naszego duchowego szczęścia. Zaś Matka Najświętsza, której byłeś czcicielem, niech leczy nasze słabości mocą swojego Syna, a naszego Pana Jezusa Chrystusa. Amen.
Św. Rochu, do Ciebie od pokoleń wierni w trudnych chwilach życia przychodzą, by prosić o Twoje wstawiennictwo. My również doświadczamy za Twoim pośrednictwem potrzebnych łask, dlatego pełni wdzięczności wołamy:
św. Rochu, patronie rodziców oczekujących na poczęcie swego dziecka – módl się za nami
św. Rochu, patronie rodziców oczekujących na narodziny swego dziecka – módl się za nami
św. Rochu, patronie podejmujących trudne decyzje - módl się za nami
św. Rochu, patronie poszukujących prawdy - módl się za nami
św. Rochu, patronie zagubionych w wierze - módl się za nami
św. Rochu, patronie pogardzonych, odrzuconych i niesłusznie oskarżonych - módl się za nami
św. Rochu, patronie oszukanych - módl się za nami
św. Rochu, patronie tych, którzy pragną, ale nie potrafią przebaczyć - módl się za nami
św. Rochu, patronie współczujących i pomagających innym - módl się za nami
św. Rochu, patronie słabych i łamiących się w czynieniu dobra - módl się za nami
św. Rochu, patronie załamanych - módl się za nami
św. Rochu, patronie samotnych, starych i zapomnianych - módl się za nami
św. Rochu, patronie tych, którzy nie mogą pogodzić się z utratą swego znaczenia – módl się za nami
św. Rochu, patronie tych, którzy nie mogą oderwać się od dóbr tego świata - módl się za nami
św. Rochu, patronie jedynaków - módl się za nami
św. Rochu, patronie cierpiących z powodu zbyt wcześnie zmarłych rodziców - módl się za nami
św. Rochu, patronie cierpiących z powodu śmierci osób bliskich, a zwłaszcza dzieci – módl się za nami
św. Rochu, patronie cierpliwych w chorobie – módl się za nami
św. Rochu, patronie tych, którzy nie mogą pogodzić się ze swoją chorobą lub chorobą swoich bliskich - módl się za nami
św. Rochu, patronie tych, którzy leczą i opiekują się chorymi - módl się za nami
św. Rochu, patronie wychodzących z nałogów – módl się za nami
św. Rochu, patronie uzdrawiający chorych na duszy lub ciele - módl się za nami
św. Rochu, patronie szanujących zwierzęta - módl się za nami
św. Rochu, zatroskany o nasze zbawienie - módl się za nami
Wszechmogący Boże, Ty za przyczyną św. Rocha przypominasz nam, że dla Ciebie nie ma rzeczy niemożliwych. Dziękujemy Ci za dotychczasowe łaski i prosimy o następne, bo głęboko wierzymy, że Miłosierdzie Twoje nie zna granic, a Ty nie patrzysz na naszą słabość, lecz na naszą wiarę i dobrą wolę. Ufamy i wołamy do Ciebie za wstawiennictwem św. Rocha, Matki Najświętszej, a przede wszystkim przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Bądź błogosławiony, Boże nasz, w każdym czasie, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.
Chwała Tobie, Boże nasz, chwała Tobie!
Królu nieba, Pocieszycielu, Duchu Prawdy, Ty, który jesteś wszędzie i napełniasz wszystko, Skarbnico dobra, Dawco życia, przyjdź i zamieszkaj w nas. Oczyść nas z wszelkiego brudu i zbaw nasze dusze – Ty, który jesteś Dobrem.
Święty Boże, Święty mocny, Święty a Nieśmiertelny
– zmiłuj się nad nami.
Od powietrza, głodu, ognia i wojny
– wybaw nas, Panie.
My grzeszni Ciebie Boga prosimy
– wysłuchaj nas, Panie.
Ojcze nasz… Chwała Ojcu…
Najświętsza Trójco, zmiłuj się nad nami. Panie, odpuść nam nasze grzechy. Nauczycielu, przebacz nam nasze niegodziwości. Święty, nawiedź naszych chorych i ulecz tych, którzy Ciebie wezwą na ratunek.
Święty Boże, Święty mocny, Święty a Nieśmiertelny
– zmiłuj się nad nami.
Od powietrza, głodu, ognia i wojny
– wybaw nas, Panie.
My grzeszni Ciebie Boga prosimy
– wysłuchaj nas, Panie.
Ojcze nasz… Chwała Ojcu…
O wielki święty Rochu, który wyruszyłeś w podróż, nie martwiąc się o jutro, naucz nas oddawać Jezusowi wszystko bez zastrzeżeń, bez wahań, z miłością.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
O wielki święty Rochu, lekarzu ubogich i wykluczonych, wstawiaj się za nami w obecnym czasie, gdy panuje zaraza koronawirusa podobna do tej, którą ty zdołałeś pokonać. Oświecaj badaczy, wspieraj tych, którzy leczą i pielęgnują chorych, bądź dla nich oparciem, wybaw nas wszystkich od zła.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
O wielki święty Rochu, który odszedłeś do nieba samotnie, czuwaj przy naszych zakażonych, konających braciach, aby nie byli sami w godzinie śmierci; wzbudź w duszach chrześcijan wolę trwania przy nich, uproś im miłość i pomoc świętych.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu…
Chwalebny Święty Rochu, który z hojnością i poświęceniem służyłeś ofiarom zarazy i modliłeś się wytrwale, aż ona ustała, a w każdym z miast francuskich i włoskich, w których przebywałeś, zakażeni odzyskiwali zdrowie – prosimy cię, spraw łaskawie, abyśmy dzięki twemu wstawiennictwu zostali zachowani od tej straszliwej, śmiercionośnej pandemii; lecz przede wszystkim chroń nas od duchowej zarazy grzechu, byśmy mogli kiedyś wraz z tobą cieszyć się chwałą niebieską w raju.
Ojcze nasz... Zdrowaś Maryjo... Chwała Ojcu...
Módlmy się.
Święty Boże, Ojcze, Synu i Duchu Święty, za wstawiennictwem świętego Rocha – naszego przyjaciela, wybaw nas od wszelkich chorób zakaźnych oraz od wszystkich grzechów. Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją (Ps 51, 3).
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Chwalebny Święty Rochu, wymodlony przez rodziców za przyczyną Matki Najświętszej, obdarzony Jej szczególnym błogosławieństwem, wielki czcicielu Maryi, gorliwy naśladowco Jej niebiańskich cnót – módl się za nami, abyśmy i my, podążając za twoim wzorem, szczerze, nabożnie i godnie oddawali Matce Bożej cześć Jej należną, a dla nas zbawienną, i byśmy pod Jej przemożną opieką mogli dostąpić udziału w niebieskiej chwale.
Ojcze nas… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Święty Rochu, módl się za nami.
Chwalebny Święty Rochu, w młodzieńczym wieku osierocony przez rodziców, mając do dyspozycji znaczny majątek otrzymany w spadku, większość odziedziczonych dóbr przeznaczyłeś na jałmużnę, a sam wiodłeś ubogi żywot pielgrzyma – módl się za nami, abyśmy nie przywiązywali się do przemijających rzeczy tego świata, lecz zawsze na pierwszym miejscu stawiali naśladowanie najświętszego wzoru Jezusa Chrystusa.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Święty Rochu, módl się za nami.
Chwalebny Święty Rochu, twoją szczodrość i poświęcenie w służbie ofiarom zarazy oraz wytrwałą modlitwę Bóg wynagrodził powstrzymaniem epidemii i powrotem do zdrowia zakażonych we wszystkich odwiedzanych przez ciebie miastach Francji i Włoch – módl się za nami, abyśmy dzięki twojemu wstawiennictwu zostali zachowani od wszelkich plag, a zwłaszcza od tej, siejącej spustoszenie i napawającej nas wielkim lękiem pandemii koronawirusa.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Święty Rochu, módl się za nami.
Chwalebny Święty Rochu, ty, służąc chorym w czasie zarazy, sam także zostałeś zakażony; lecz gdy Bóg poddał cię tak ciężkiej próbie bólu i cierpienia, postanowiłeś przejść ją w osamotnieniu, z dala od innych ludzi; schroniłeś się w ubogim domku, gdzie doznałeś cudownej opieki: twoje rany opatrywał anioł, a siły krzepił chleb przynoszony przez dobrego psa – módl się za nami i wyjednaj nam łaskę przyjmowania cierpienia z niezachwianą ufnością, że w każdej niedoli, udręce i nieszczęściu otrzymamy niezawodną pomoc z nieba.
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Święty Rochu, módl się za nami.
Chwalebny Święty Rochu, ty z każdym dniem coraz bardziej upodabniałeś się do naszego Odkupiciela, Chrystusa Ukrzyżowanego, cierpliwie znosząc kłamliwe oskarżenia oraz ciężkie męki więzienia, i gdy wydałeś ostatnie tchnienie, nadprzyrodzone światło rozświetliło więzienną celę, a głos z nieba objawił światu twoją świętość – módl się za nami i wyjednaj nam tę łaskę, abyśmy, ukryci przed ludzkimi spojrzeniami, każdego dnia, w duchu pokory i uniżenia zdobywali zasługi u Boga, aż do chwili, gdy On sam zechce nas przeprowadzić z naszych trudów na odpoczynek, z upokorzeń do chwały, z wygnania do ojczyzny niebieskiej, gdzie będzie nam błogosławił na wieki
Ojcze nasz… Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… Święty Rochu, módl się za nami.
Święty Rochu, Ciebie przed wiekami nasi przodkowie obrali w czasach zarazy za patrona. Za Twoim wstawiennictwem zostali uratowani przed śmiercią, która pustoszyła miasta i wioski. Z tym większą ufnością klękamy przed Twoim obrazem, aby błagać o Twoją pomoc i wstawiennictwo u Pana. Nie liczymy na nasze zasługi ani na nasze dobre czyny, ale tylko na nieskończone zasługi i miłość Jezusa do nas oraz na Twoją miłość do Boga wyrażającą się w bezgranicznej miłości i służbie bliźnim, która tak bardzo podobała się Panu. Ty jeszcze będąc tu na ziemi otrzymałeś od Boga dar uzdrawiania ludzi i zapewnienie, że kto w chorobie i trudnościach będzie wzywał Twego wstawiennictwa zgodnie z wolą Bożą, może być uzdrowiony. Ośmieleni tą obietnicą prosimy Cię pełni ufności i wiary, abyś uprosił nam u Pana tę łaskę, o którą w tej Nowennie pokornie prosimy…
Ty wiesz nasz święty Patronie, jak bardzo Jezus nasz Odkupiciel pragnie udzielać nam swoich łask, bo sam będąc tu na ziemi wielokrotnie ich doświadczałeś. Prosimy Cię wyproś nam u Pana tę łaskę której tak bardzo pragniemy i tak bardzo potrzebujemy, a my kolejnym pokoleniom będziemy przekazywać wiarę w Twoje wstawiennictwo za nami. Amen.
(Odczytanie próśb zapisanych przez wiernych.)
Powtarzamy wspólnie:
Prosimy Cię, Święty Rochu.
Wspólne prośby za przyczyną Świętego Rocha:
O łaskę silnej i ufnej wiary dla całej naszej wspólnoty
O łaskę przyjmowania woli Bożej
O łaskę zdrowia i ulgę w cierpieniu dla chorych
O dobrych i życzliwych ludzi na drogach naszego ziemskiego pielgrzymowania
O umiejętność dokonywania w życiu właściwych wyborów
O dar szczęśliwego macierzyństwa i ojcostwa dla małżonków oczekujących potomstwa
O rodziców zatroskanych o wzrost wiary swoich dzieci
O serca wrażliwe i otwarte na potrzeby bliźnich
O zgodę i miłość w rodzinach w naszej parafii
O właściwe warunki pogodowe i błogosławieństwo w pracy dla rolników, aby nikomu nie zabrakło chleba powszedniego
O zdrowie, opiekę nad polskimi lekarzami weterynarii
O dalszą opiekę nad naszą wspólnotą parafialną
O uwolnienie z nałogów i przywiązania do grzechów, dla tych którzy się w życiu zagubili
O ludzi bezinteresownie i z oddaniem posługujących chorym i starszym
O wstawiennictwo u Pana we wszystkich naszych potrzebach, jeśli są zgodne z wolą Bożą
Święty Rochu, nasz Niebieski patronie do Ciebie od pokoleń przychodzą wierni w trudnych chwilach życia, aby prosić o Twoje wstawiennictwo za nami u Pana. Tak wielu z nas doświadczyło za Twoim pośrednictwem potrzebnych łask, dlatego pełni wdzięczności wołamy:
Dziękujemy Ci, Święty Rochu.
(Odczytanie podziękowań zapisanych przez wiernych)
Wspólne podziękowania za przyczyną św. Rocha
Za uzdrowionych z choroby
Za pocieszonych w chwilach doświadczeń
Za ludzi, którzy w trudnych chwilach naszego życia pospieszyli nam z pomocą
Za małżeństwa i rodziny, które są szkołą miłości i bezinteresownej służby bliźnim
Za wszystkie dzieci
Za umocnionych w wierze
Za wszystkich, którzy przekazali nam dar wiary
Za kapłanów zatroskanych o nasz rozwój duchowy
Za wszystkich, którzy odnaleźli drogę do Boga
Za osoby zatroskane o los naszej Małej Ojczyzny
Za Twoją szczególną opiekę nad naszą wspólnotą
Święty Rochu, nasz Niebieski Patronie, który od stuleci z tego miejsca spoglądasz na nasze domostwa, Ty znasz nasze radości i smutki, Ty je rozumiesz, bo sam ich doświadczałeś żyjąc na tej ziemi. Ty poznałeś ból rozstania z najbliższymi, wiesz czym jest samotność, odrzucenie, niesłuszne oskarżenie. Przychodzimy do Ciebie i serdecznie prosimy wejdź w życie każdego z nas, pomóż nam żyć zgodnie z wolą Bożą. W chwilach upadków bądź przy nas i podaj nam swoją laskę pielgrzymią, byśmy wsparci Twoim wstawiennictwem mogli osiągnąć cel naszego ziemskiego pielgrzymowania. Prosimy Cię i wołamy:
Święty Rochu, bądź przy nas i wspieraj nas
gdy dotyka nas cierpienie
gdy stoimy przed trudnymi wyborami życiowymi
gdy trudno nam przyjąć i zaakceptować wolę Bożą
gdy jesteśmy niesłusznie pomawiani i oskarżani
gdy przeżywamy chwile osamotnienia i samotności
gdy wydaje nam się, że życie stawia przed nam zbyt trudne wyzwania
gdy brakuje nam wiary i nadziei
gdy słabnie nasza wiara
gdy doświadczamy bólu rozstania z tymi, których kocham
gdy nadejdzie moment odejścia z tego świata
Wezwanie: Tyś naszym Niebieskim Patronem.
Odpowiedź: Pomocą na każdy czas.
Módlmy się:
Panie Jezu, Chryste, dawco życia i śmierci, zdrowia i choroby, który dałeś nam za Patrona Świętego Rocha, którego w tym obrazie czcimy, jako przykład umiłowania Ciebie w bliźnim potrzebującym pomocy. Spraw, abyśmy wzywając jego wstawiennictwa i pomocy wzrastali w wierze i miłości, i zasłużyli sobie na udział w uczcie niebieskiej. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.
Nowenna pochodzi z Sanktuarium św. Rocha w Mkstacie.
Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste usłysz nas. Chryste wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Święta Maryjo, módl się za nami.
Święty Rochu, z rodu królów francuskich pochodzący,
Święty Rochu, z rodziców bogobojnych zrodzony,
Święty Rochu, ze znamieniem krzyża na piersiach urodzony,
Święty Rochu, rodziców w starości pociecho,
Święty Rochu, za przyczyną Matki Bożej na świat uproszony,
Święty Rochu, dawco jałmużny,
Święty Rochu, dobra wieczne nad dobra ziemskie przedkładający,
Święty Rochu, gardzący dziedzicznymi godnościami,
Święty Rochu, w odzieniu pielgrzyma życie chrześcijańskie prowadzący,
Święty Rochu, wierny sługo Chrystusa,
Święty Rochu, w szpitalach służący,
Święty Rochu za pracę niewdzięcznością tyko karmiony,
Święty Rochu, w ojczyźnie od swoich niepoznany,
Święty Rochu, ze szpitala wypchnięty,
Święty Rochu, na pustkowiu w chorobie leżący,
Święty Rochu, przez stryja do więzienia wtrącony,
Święty Rochu, przez pięć lat w więzieniu będący,
Święty Rochu, w więzieniu zmarły,
Święty Rochu, światłością z nieba objawiony,
Święty Rochu, od stryja opłakany,
Święty Rochu, w kościele przez niego zbudowanym uczczony,
Święty Rochu, po śmierci za świętego powszechnie uznany,
Święty Rochu, całego świata od zarazy patronie,
Święty Rochu, krzyżem świętym zarazę poskramiający,
Święty Rochu, cudami słynący.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami.
K. Chrystus obarczył się naszym cierpieniem.
W. I dźwigał nasze boleści.
Módlmy się:
Boże i Panie mój, spraw, prosimy pokornie, abyśmy dzień ku czci świętego Rocha pobożnie obchodząc, za jego modlitwami, zasługami i wstawiennictwem od wszelkich chorób ciała i duszy zostali uwolnieni. Przez Chrystusa Pana Naszego. Amen.
16 sierpnia. Dokładne terminy i godziny uroczystości w Cieksynie są podawane w ogłoszeniach parafialnych. [3]
Nie. Datowanie życia, miejsce śmierci i liczne epizody występują w różnych wersjach. Dlatego na tej stronie odróżniamy tradycję hagiograficzną od informacji, które można podać z większą pewnością.
Sanktuarium w Montpellier opisuje tradycję jego studiów medycznych, ale nie jest to jednakowo przedstawiane we wszystkich źródłach. Najostrożniej mówić o nim jako o pielgrzymie i opiekunie chorych. [2]
Rana przypomina o chorobie, której według tradycji doświadczył podczas posługi potrzebującym. Obok psa i stroju pielgrzyma jest jego ważnym znakiem ikonograficznym. [4]
Modlitwa jest prośbą skierowaną do Boga i zawierzeniem Mu człowieka. Przyzywając wstawiennictwa świętego, prosimy o potrzebne łaski; nie traktujemy modlitwy jak gwarancji określonego wyniku. Troska duchowa może towarzyszyć leczeniu i codziennej opiece.
